ហេតុអ្វីបានជាការគេងបែប Cryogenic អាចដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការធ្វើដំណើរទៅកាន់ភពព្រះអង្គារ
ដំណើរ​ទៅ​ភព​អង្គារ​មិន​សាមញ្ញ​ដូច​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ផ្សារ​នោះ​ទេ។ ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ភពព្រះអង្គារ ត្រូវការផែនការច្រើនជាមុន ព្រោះចម្ងាយរវាងផែនដី និងភពអង្គារមានការប្រែប្រួលជានិច្ច នេះក៏ដោយសារតែគន្លងគោចរជុំវិញព្រះអាទិត្យ។ សម្រាប់ចម្ងាយដ៏ជិតបំផុតវាអាចមានចម្ងាយ 34.8 លានម៉ាយល៍ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលភពទាំងពីរស្ថិតនៅសងខាងព្រះអាទិត្យ វាអាចនៅឆ្ងាយរហូតដល់ 250 លានម៉ាយ។ ជាមធ្យម ភពទាំងពីរមានចម្ងាយប្រហែល 140 លានម៉ាយពីគ្នា។ យោងតាម ​​NASA ការធ្វើដំណើរមួយជើងទៅកាន់ភពព្រះអង្គារនឹងចំណាយពេលប្រហែល 9 ខែ ហើយការធ្វើដំណើរទៅមកនឹងមានរយៈពេលប្រហែល 21 ខែ។ ជាថ្មីម្តងទៀត វាមិនដូចការជិះឡានទេ។ នៅពេលដែលទៅដល់ទីនោះ អវកាសយានិកត្រូវស្នាក់នៅរយៈពេល 3 ខែដើម្បីឱ្យគន្លងគោចរតម្រង់ជួរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ មុននឹងចាប់ផ្តើមការធ្វើដំណើរត្រឡប់មកវិញ។

Written by Vichea

05/12/2022

អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ការគេងបែប cryogenic គឺជាឈុតសម្ដែងមួយនៅក្នុងខ្សែភាពយន្តបែបវិទ្យាសាស្ត្រ និងសៀវភៅជាដើម ។ នេះជាវិធីងាយស្រួលមួយក្នុងការពន្យល់ពីរបៀបដែលតួអង្គក្នុងរឿងអាចនៅមានជីវិត ខណៈដែលពួកគេហោះហើរក្នុងលំហដ៏វែងទៅកាន់កាឡាក់ស៊ីដ៏ឆ្ងាយ។ ប៉ុន្តែពេលនេះ NASA កំពុងយកអ្វីដែលធ្លាប់ជារឿងប្រឌិតនោះមកព្យាយាមធ្វើឱ្យវាក្លាយជាការពិត ខណៈដែលពួកគេកំពុងរៀបចំគម្រោងទៅឋានព្រះច័ន្ទម្ដងទៀត ហើយគ្រោងនឹងបញ្ជូនអវកាសយានិកទៅកាន់ភពព្រះអង្គារផងដែរ។

ដំណើរ​ទៅ​ភព​អង្គារ​មិន​សាមញ្ញ​ដូច​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ផ្សារ​នោះ​ទេ។ ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ភពព្រះអង្គារ ត្រូវការផែនការច្រើនជាមុន ព្រោះចម្ងាយរវាងផែនដី និងភពអង្គារមានការប្រែប្រួលជានិច្ច នេះក៏ដោយសារតែគន្លងគោចរជុំវិញព្រះអាទិត្យ។ សម្រាប់ចម្ងាយដ៏ជិតបំផុតវាអាចមានចម្ងាយ 34.8 លានម៉ាយល៍ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលភពទាំងពីរស្ថិតនៅសងខាងព្រះអាទិត្យ វាអាចនៅឆ្ងាយរហូតដល់ 250 លានម៉ាយ។ ជាមធ្យម ភពទាំងពីរមានចម្ងាយប្រហែល 140 លានម៉ាយពីគ្នា។ យោងតាម ​​NASA ការធ្វើដំណើរមួយជើងទៅកាន់ភពព្រះអង្គារនឹងចំណាយពេលប្រហែល 9 ខែ ហើយការធ្វើដំណើរទៅមកនឹងមានរយៈពេលប្រហែល 21 ខែ។ ជាថ្មីម្តងទៀត វាមិនដូចការជិះឡានទេ។ នៅពេលដែលទៅដល់ទីនោះ អវកាសយានិកត្រូវស្នាក់នៅរយៈពេល 3 ខែដើម្បីឱ្យគន្លងគោចរតម្រង់ជួរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ មុននឹងចាប់ផ្តើមការធ្វើដំណើរត្រឡប់មកវិញ។

រយៈពេលជិតពីរឆ្នាំប្រហែលជាមិនយូរប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលត្រូវគិតនោះគឺទាក់ទង់នឹងការរៀបចំផែនការបេសកកម្មក្នុងលំហអាកាសនៅពេលដែលបញ្ចូននាវិកទៅទីនោះ ក៏ដូចជាសុខភាពទូទៅរបស់អវកាសយានិកផងដែរ។

ការគេងបែបត្រជាក់ខ្លាំងសម្រាប់កន្លែងជ្រៅ (Deep Freeze Sleep for deep space)

ប្រសិនបើនាវិកមិនគេងក្នុងអំឡុងពេលបេសកកម្មទាំងមូល អង្គការ NASA នឹងត្រូវចំណាយច្រើនលើការវេចខ្ចប់អាហារ និងទឹកក្នុងរយៈពេល 2 ឆ្នាំសម្រាប់សមាជិកនាវិកម្នាក់ៗនៅលើអាកាស។ ប៉ុន្តែបើដាក់ឲ្យនាវិកគេងបែប Cryogenics ដូចក្នុងរឿងនោះនឹងកាត់បន្ថយការទទួលទានអាហាររបស់ពួកគេយ៉ាងខ្លាំង និងអនុញ្ញាតឱ្យរ៉ុក្កែតមានទំហំតូចជាងមុនមួយភាគបី។ ការកាត់បន្ថយទំហំនៃរ៉ុក្កែតក៏ជួយសន្សំសំចៃប្រេងឥន្ធនៈដែលត្រូវការដើម្បីទៅដល់ភពអង្គារ ហើយវាក៏ជួយកាត់បន្ថយការចំណាយសរុបនៃបេសកកម្មយ៉ាងខ្លាំងផងដែរ។ បញ្ហាភស្តុភារ(logistics) គឺជាហេតុផលចម្បងសម្រាប់ការដាក់នាវិកឲ្យគេងក្នុងទឹកកក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការប៉ះពាល់នឹងវិទ្យុសកម្មរយៈពេលវែង និងសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់អវកាសយានិកក៏ជាកត្តាជំរុញដល់ផែនការនៃការគេងបែប cryogenic ផងដែរ។

Cryogenics គឺជាដំណើរការដោយរក្សារាងកាយក្នុងស្ថានភាពត្រជាក់ខ្លាំង។ សារធាតុរលាយនៃសារធាតុប្រឆាំងការកក ការពារកោសិកាពីការប្រែក្លាយទៅជាទឹកកក និងការផ្ទុះ ដោយរក្សារាងកាយឱ្យនៅជាប់សម្រាប់រយៈពេលយូរ។ ប៉ុន្តែ​ឧបសគ្គ​ខ្លះ​ដែលមានក្នុង​ដំណើរការ​នេះមានមិន​តិច​នោះទេ​។ វាក៏មានផលប៉ះពាល់ខាងសីលធម៌ និងផ្លូវច្បាប់មួយចំនួនដែលទាក់ទងនឹងដំណើរការនេះផងដែរ។

ការដេកបែប Hibernating របស់ខ្លាឃ្មុំ និង lemurs អាចជួយដល់ការស្រាវជ្រាវនេះ

NASA បាននិងកំពុងសិក្សាពីរបៀបដែលសត្វខ្លាឃ្មុំ និង លី​ម័​រ (Lemurs) ក្នុងការដេកបែប hibernate ដោយសង្ឃឹមថានឹងអាចឲ្យអវកាសយានិកចូលទៅក្នុងស្ថានភាពស្រដៀងគ្នានៃ cryogenic hibernation ដោយគ្មានហានិភ័យពាក់ព័ន្ធ និងបញ្ហាផ្លូវច្បាប់ទាំងអស់។ យោងតាមអ្នកស្រាវជ្រាវសត្វខ្លាឃ្មុំ Heiko Jansen (តាមរយៈ Wired) បានបង្ហាញថាអត្រាបេះដូងរបស់សត្វខ្លាឃ្មុំមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែពួកគេមិនមានបញ្ហាសរសៃឈាមបេះដូងទេ ម៉្យាងទៀតពួកវាក៏មិនបាត់បង់ដង់ស៊ីតេឆ្អឹង ឬម៉ាសសាច់ដុំដែរ ខណៈដែលមនុស្សបាត់បង់ម៉ាសសាច់ដុំយ៉ាងច្រើន ប្រសិនបើពួកគេដេកលើគ្រែក្នុងរយៈពេលយូរ។ លើសពីនេះ ការប៉ះពាល់រយៈពេលយូរទៅនឹងទម្ងន់នៃលំហអាកាសក៏ជះឥទ្ធិពលអាក្រក់ដល់ដង់ស៊ីតេឆ្អឹង និងការលូតលាស់សាច់ដុំផងដែរ ព្រោះគ្មានទំនាញសម្រាប់សាច់ដុំធ្វើការប្រឆាំងតបត។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាអំពីសត្វកណ្តុរបានរកឃើញ microRNAs ដើរតួជាកន្លែងបិទបើកសម្រាប់មុខងាររាងកាយ។ ជាឧទាហរណ៍ microRNAs មួយចំនួនបានទប់ទល់នឹងការចុះខ្សោយនៃសាច់ដុំ ខណៈពេលដែលកោសិកាផ្សេងទៀតបានបញ្ឈប់កោសិកាមិនឱ្យរីកលូតលាស់ ឬសូម្បីតែស្លាប់។

ប្រសិនបើលក្ខណៈហ្សែនទាំងនេះអាចត្រូវបានគេយល់ និងចម្លងឡើងវិញនោះ នៅថ្ងៃណាមួយពួកគេអាចជួយអ្នកអវកាសយានិកឱ្យធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីអវកាសបន្ថែមទៀត។

ប្រភព៖ SlashGear

ដើម្បីអានពត៌មានបច្ចេកវិទ្យាថ្មីបន្ថែម លោកអ្នកអាចចូលទៅកាន់តំណភ្ជាប់ខាងក្រោម៖

Related Articles

ការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព Windows 10 រារាំងកម្មវិធី Event Viewer ហើយអាចបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ទិន្នន័យ

ការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព Windows 10 រារាំងកម្មវិធី Event Viewer ហើយអាចបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ទិន្នន័យ

កំហុសទូទៅបំផុតគឺការប៉ះពាល់ដល់កម្មវិធី Event Viewer ដែលជាកម្មវិធីរបស់ Windows 10 សម្រាប់ត្រួតពិនិត្យកម្មវិធី និងព័ត៌មានប្រព័ន្ធផ្សេងៗ។

Apple បញ្ចេញ iOS 15.5 និង iPadOS 15.5 ជាមួយមុខងារថ្មី និង bug fixes

Apple បញ្ចេញ iOS 15.5 និង iPadOS 15.5 ជាមួយមុខងារថ្មី និង bug fixes

ជាមួយនឹងការអាប់ដេតនេះ អ្នកប្រើប្រាស់នឹងសម្គាល់ឃើញមានប៊ូតុងមួយចំនួន ដែលដាក់ឈ្មោះថា “ស្នើសុំ (Request)” និង “ផ្ញើ(Send)” ដែលត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុង …